Skip to main content

Naast een Moslim in een vliegtuig. (Deel een van de serie: Allochtoon op zoek naar een editor)

Het is onvermijdelijk, als je naar een Arabisch land reist, om een Moslim in je directe nabijheid te krijgen. In zulke gevallen, is het geheim kalm te blijven, als dat kan.   

Op weg naar Jordanië:
Ik loop naar mijn stoel 11A. De stoelen naast mij zijn al bezet. Twee jonge mannen die er uitzien als Arabieren. De man op de stoel aan het gangpad heeft zijn paspoort nog in zijn hand; het is groen en dun met twee zwaarden erop en een palmboom. Een Saoedi (Moslim dus.) De Saoedi’s hebben weinig visa's nodig (een rijk land) en dus weinig pagina’s in zijn paspoort.  Ik glimlach tegen de mannen en wijs met mijn vinger zonder te spreken. Ze staan op en laten mij door met een Engels "Hello." Ze denken dat ik geen Arabisch spreek. Goed. Ik antwoord in het Engels.

Ze beginnen Arabisch te praten. De normale conversatie tussen vreemdelingen in een vliegtuig: waar ze vandaan komen en hun eindbestemmingen. De man naast me spreekt met een Libanees accent. Hij draagt een kruis rond zijn nek. Ik pak de koptelefoon die ik bewaard heb van mijn vorige vlucht en bemoei me met het scherm voor mij om een conversatie te vermijden.

Mensen zijn nog aan het 'boarden.' De Saoedi pakt een groen boekje uit zijn tas en begint te lezen. De Libanees schuift ongemakkelijk op zijn stoel. Hij kijkt rond en ziet twee lege stoelen op 10C en 10B. Net voor het vertrek, springt ie naar 11C. Slimme vent. Ik zit vast. Een lege stoel tussen de Moslim en mezelf.

De Moslim heeft een donkere huid en zwart haar. Hij draagt een spijkerbroek en een gewoon T-shirt. Hij ziet er normaal uit, maar dat is geen reden om hem te vertrouwen. Ik herken het boek in zijn hand. Een Koran! Ik word angstig, zoals veel westerlingen die de Koran verbinden aan schreeuwende woedende mannen met lange baarden op het plein in Den Haag dreigend dat Europa een Islamitische Shari'a land zal worden. Er zijn genoeg shari'a landen in de wereld. Ga daar maar wonen als je het daar beter vindt. While in Rome, do as the Romans.

De stewardess komt met het diner-wagentje. De Moslim spreekt tegen haar in zuiver Engels. Hij heeft een prefect Brits accent. Waarschijnlijk is hij een universitair student, hoger opgeleid. Maar dat is geen reden om te denken dat hij ruimdenkend is. Tenslotte, hij is een Koran aan het lezen, en dat is verdacht, toch?

Wacht even... Mijn eigen vader leest de Koran in de trein en in de lucht (Of liever, las! Op mijn advies, is hij gestopt. Na elf September werden mensen uit vliegtuigen uitgehaald als ze een Koran in de hand hadden.  "Beter om niet op te vallen." Mijn vader blijft de Koran lezen, maar in zijn hart, waar niemand het ziet. Mijn vader is een echte Moslim. Waarom word ik dan bang van een Koran-lezende donkere jongen?  Want... want mijn vader is anders. Hij is een gelovige, dat kan ik niet ontkennen. Toch, is hij een vredesduif. Een tolerant mens, ongevaarlijk, geen terrorist. Zijn Islam is dat van acceptatie en liefde.

De stewardess onderbreekt mijn gedachten. "Wat wilt u drinken?" De Moslim wil appelsap.  
Ik heb zin in rode wijn, maar... met hem naast mij... zou ik dat durven?! Kom op, zeg! Ik heb vrijheid van meningsuiting. Iedereen is vrij om te doen wat ze willen zolang het de ander niet kwetst. Maar, misschien kwets ik hem. Bij sommige Moslims, voor wie alcohol Haraam (verboden) is, is het ook haraam om in het gezelschap van mensen die drinken te zijn.

(Haram in Arabisch betekent verboden. Het komt van de stam Haram: Sacrosanct. Van Haram komt Hurmah: Vrouw.... hmmm, iets om over na te denken tot dat mijn Nederlands beter wordt en ik erover kan filosoferen.)

Ik breng mijn recht in de praktijk en houvast aan mijn principe. "Rode wijn, alsjeblieft." zei ik. Ik verwacht dat de Moslim oncomfortabel zou worden, maar ik merk er niks van. Waarschijnlijk vervloekt hij mij in zijn gedachten.

Ik merk dat ik stiekem drink. Gek! Hij weet wat ik bestelde. Ik drink snel en leg mijn leeg flesje op het dienblad met mijn servet erover als een dekentje. Ben ik aan het proberen om het te verbergen? Potvorschikkelijkedori... wat ben ik aan het doen. Ik begin een hekel aan de jongen te krijgen... hij maakt dat ik niet mezelf ben.

De stewardess komt het bewijsmateriaal verzamelen. De Moslim geeft haar zijn dienblad met een bedankje. Ik hou mijn dienblad omhoog en wacht. De stewardess is langzaam.  De Moslim draait zich naar me toe met een vriendelijk gezicht en neemt het blad van mij over om het aan de stewardess te geven. "Thanks" zei ik. "Graag gedaan," zegt hij, "anytime." Hij is een goed acteur.

Ik moet plassen. De Moslim doet een dutje. Als ik hem wakker maak kan hij kwaad worden. Ik probeer mijn blaas te controleren. Het lukt niet. Ik kan niet wachten. Ik fluister op de verontschuldigende toon bekend bij alle reizigers op een stoel aan het raam.
"Geen probleem," zegt hij zachtjes. "Hoe vaak het ook nodig is, vraag het me gerust en ik zal graag voor je staan." Ja, zeker, om een mes in mijn rug te steken.

We zijn gearriveerd. We beginnen van boord te gaan. De Moslim staat op en laat me voor hem lang gaan, en wenst me een goed en veilig verblijf in Amman toe. Ik knik en schenk hem een koude glimlach en zeg niks. Beter om alles kort te houden, anders zou ie beginnen te neuzen: "waar verblijf je in Amman en met wie." Dan zou ik mijn vakantie verspillen in paranoia... steeds achteromkijken... word ik gevolgd?

Ik stap uit het vliegtuig en vlieg naar de paspoortcontrole. Ik wil niet dat hij het Jordaans paspoort in mijn hand ziet. Ik sta bij de bagageband. Te lang te wachten. Ik kijk rond. Ik zie de Moslim niet. Misschien is hij aangehouden door de grenspolitie. De geheime dienst in dit land is superbe. "Twee apen en een bewaker," zo ziet het volk zichzelf en de dienst. Ik zie hem nog niet. Hij is zeker gepakt. Ha, en hij dacht dat zijn baardloos gezicht en spijkerbroek hem zou redden. Ik voel me opgelucht?  

Ik sta te denken. De Moslim.... wás aardig. Hij veroordeelde me niet. Hij keek me niet vreemd aan, hij was zelfs een gentleman. Is dat zo raar? Ik weet dat niet iedere Moslim is gevaarlijk, ik ben er zelf een. Ooit las ook ik de Koran en bood het soelaas in. Maar dat was voor dat de religie gekaapt werd. Daarna, werd ik bevooroordeelder dan Wilders en Trump.

Ben ik gehersenspoeld door de media... te veel tijd in de VS; te veel foute beelden van mijn volk?  Ik word bang van mannen met baarden en zwartgeklede vrouwen van wie je alleen de ogen ziet. (De Burqa is niet Islamitisch trouwens... ooit zal ik daar iets over schrijven.) Ik nam afstand van mijn religie, maar, voor hoelang?

Ik zie mijn koffer. Ik pak hem snel en ren naar de uitgang. Ik zoek mijn vader. Hij is er niet. De Moslim ziet mij bij de deur staan te wachten en vraagt of ik een lift naar Amman wil. Hij gaat een auto huren. Echt niet... om in een IS kamp te eindigen! Ik zou lever drie uur wachten tot mijn vader komt, of ik pak een taxi en betaal er te veel geld voor, of ik loop de tachtig kilometer naar de stad. Ik zei "Nee, bedankt" en loop weg.

Ik wacht. Mijn vader komt niet. Ik pak een taxi. De Koran klinkt op de radio. Twee gitzwarte ogen kijken mij in de achteruit spiegel vriendelijk aan. Ik slik. Ik maak mijn ogen dicht en luister.
"In de Naam van God, de Meest Barmhartige, de Meest Genadevolle. Alle lof zij God, de Heer der Werelden. De Meest Barmhartige, de Meest Genadevolle. De Heerser op de Dag des Oordeels. U alleen aanbidden wij en U alleen vragen wij om hulp. Leid ons op het rechte pad. Het Pad van degenen aan wie U gunsten heeft geschonken, niet van degenen op wie de toorn rust en niet dat van de dwalenden."

Mooie woorden... dat kan ik niet ontkennen. Ik krijg tranen in mijn ogen, zoals vroeger toen ik nog een gelovige was. Waarom nu?

Door Salma S.

Een Allochtoon op zoek naar en editor

Comments

Popular posts from this blog

Lessons from a fox: On beauty

A fox family lives on our land. We became aware of them early this spring. It began with a kit standing clumsily by the door to our house. We were drinking our morning coffee and could not believe our eyes. The little thing was adorable, slightly smaller than our cats. Over the next few weeks and months, we met the rest of the family: two additional siblings and the parents. Our land is abundant with food, cherries and mice, so the foxes stayed. They must have quickly learnt that we were no threat to them, because with every day, they became more and more brave. They would see us standing at a relatively close distance, look up and continue doing what they were doing. Observing them became our daily (or rather nightly) activity. They were beautiful golden/red foxes with healthy looking fur.

One afternoon, after a storm; a new fox made an appearance on our terrain. Given his size, we could tell that it was a male. He was not of the fox family. His fur was unevenly patched with what lo…

In search for a pseudonym... I stumble upon Wilders' Fitna.

Fitna.  Is an Arabic word that is most commonly translated as ‘strife.’It could also mean 'enchantment' and even 'sin.' In its essence, it means: To make something appear differently than its nature.In the Quran, we are told that Moses ‘fatan’ the ropes and so they appeared as snakes.
Wikipedia does a good job at dissecting the word linguistically, so why recreate the wheel. I would however like to point here to the original meaning of the verb ‘fatana’ and that is: to burn.Adding to Wiki that it could thus be seen as an alchemical word… the burning of metal to distinguish the gold.Seeing through falsehood and finding the truth. Fitna is one of the many words that has been hijacked by the modern language.If words were to rebel, Fitna would stand in the frontlines. But in spite of the negative association of the word – or perhaps as a result of – Fitna is also a woman’s name (amongst certain groups like the Bedouins.)In that instance, it means that the woman is so beautif…

De Paardenbloemkamer

My first dutch language publication is out!
Mijn eerste Nederlandstalige publikate.  De eerst van een serie fabels.
"De Paardenbloemkamer"
A short children's story in the book
"4321....Lees: Verdwalen in Verhalen" 
The book is the fruit of a wonderful project by the Lionsclub Venlo, aimed at encouraging children to read and write... and most importantly, to imagine.
Children from 27 schools in Venlo were asked for story ideas. 43 ideas were chosen. Those were given to writers to inspire them to make a story,  and then to artists to make an illustration.
The result, a wonderful book full of imagination. Venlo might be a little city, but it it's een stedje with big ideas.



Photo from the book launch in Domani, Venlo on 23 November, 2016 with Tristan Thijsen (our idea-maker) and Floor Kurstjens (illustrator)


De Paardenbloemkamer: is a story about dreaming, facing one's fears, and growing up.  The title means: The dandelion Room.  It's all in one word, because one can…